ΘΕΛΩ ΝΑ ΧΩΡΙΣΩ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ | ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ

 ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ ΗΛΙΑΣ

ΘΕΛΩ ΝΑ ΧΩΡΙΣΩ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ

Οι ατελείωτοι καυγάδες της Μαίρης και του Διονύση, κάνουν τον μοναχογιό τους Σωτήρη να σκαρφιστεί την λύση ώστε, να σώσει τον γάμο των γονιών του.Το σχέδιο του περιλαμβάνει μια αλλόκοτη ψυχολόγο, μια τρελή γιαγιά αλλά και ένα τρίτο πρόσωπο, οι οποίοι  θα φέρουν τα πάνω κάτω, στην παραδοσιακή οικογένεια των Πετραλώνων.

ΜΗΤΕΡΑ: Μαίρη Μπαξεβάνη

ΠΑΤΕΡΑΣ: Διονύσης Βλάχος

ΓΙΟΣ: Σωτήρης Βλάχος

ΨΥΧΟΛΟΓΟΣ: Ζηνοβία Ζαβού ( Αλκμήνη χατζηπαύλου )

ΓΙΑΓΙΑ: Ελισαβετ Βασιλικού  

ΚΟΥΜΠΑΡΟΣ: Μάκης  Ζαχαριάδης

ΑΔΕΛΦΗ ΤΟΥ ΔΙΟΝΥΣΗ : Ελένη Βλάχου 

   

ΣΚΗΝΗ 1

(Θα δείξουμε τα πρώτα χρόνια της σχέσης τους , χωρίς το παιδί.)

ΠΑΤΕΡΑΣ : Κοίτα την παλαβή πως πάει!!!

ΜΗΤΕΡΑ: (αρχίζει να κλαίει )

ΠΑΤΕΡΑΣ: Τι έγινε παιδί μου;  Γιατί κλαις βρε ζαχαρωτό μου ;

ΜΗΤΕΡΑ: Το ρωτά κιόλας ;

ΠΑΤΕΡΑΣ: Γιατί τι είπα πάλι;

ΜΗΤΕΡΑ: Τι θες να πεις ; Είμαι κουραστική και γκρινιάρα ; Ε  ναι λοιπόν κύριε, αλλά αυτός δεν είναι λόγος να μου μιλάς έτσι.( κλαίει πιο δυνατά) Και χωρίς να σου έχω κάνει τίποτα.

ΠΑΤΕΡΑΣ: Όχι βρε κουτό. Προσπαθώ να κατα λάβω γιατί κλαις.

ΜΗΤΕΡΑ: Πέρασα απο μπροστά σου και με πρόσβαλες. 

ΠΑΤΕΡΑΣ: Εγώ να σε προσβάλω  ; Ποτέ στον αιώνα τον άπαντα .Να μου κοπεί η γλώσσα .

ΜΗΤΕΡΑ: Αλήθεια λες ; Και τότε σε ποιά μιλούσες έτσι ;

ΠΑΤΕΡΑΣ: Στην τηλεόραση !! Δεν είδες την άλλη με τι ταχύτητα έτρεχε ; Μου στεναχωριέσαι..

ΜΗΤΕΡΑ: Θα μου μιλούσες ποτέ με αυτόν τον τρόπο ;

ΠΑΤΕΡΑΣ: Ποτέ...Ποτέ...Ποτέ…

ΣΚΗΝΗ 2

ΠΑΤΕΡΑΣ: Κοίτα την πατσαβούρα πως πάει . 

ΜΗΤΕΡΑ: Σε μένα το είπες αυτό ;

ΠΑΤΕΡΑΣ : Προχώρα μωρή, δεν βλέπω το ματσ

ΜΗΤΕΡΑ: (κλαίει, του κλείνει την τηλεόραση )

ΠΑΤΕΡΑΣ: Κάνε μας και την θιγμένη, άντε από εκεί . Φέρε πίσω το τηλεκοντρολ .

ΜΗΤΕΡΑ: Δεν έμεινε καθόλου αγάπη μέσα στην ψυχή σου. Που είναι  τα χρόνια που έπεφτες για πάρτη μου . Τα γλυκόλογα ,τα χάδια, οι αγκαλιές

ΠΑΤΕΡΑΣ: Μην ξεχνάς ότι έχουν περάσει και κάποια χρόνια  , και έχουν αποτυπωθεί όλα πάνω σου .

ΜΗΤΕΡΑ: Δηλητήριο στάζει η γλώσσα σου.

ΠΑΤΕΡΑΣ: Ο καθένας μπορεί να καταλάβει πως είμαστε είκοσι χρόνια μαζί

ΜΗΤΕΡΑ: Πως; 

ΠΑΤΕΡΑ: Απο τις ρυτίδες σου . Έχεις γίνει σαν την  μάνα σου

ΜΗΤΕΡΑ: Πώς δηλαδή ;

ΠΑΤΕΡΑΣ: Χοντρή , άσχημη και κακοβαμενη γραία

ΜΗΤΕΡΑ: Φτάνει ! Ως εδώ. Δεν αντέχω άλλο να με βρίζεις , μαζί σου νιώθω σαν σκουπίδι , σαν ένα τίποτα.

ΠΑΤΕΡΑΣ: Δεν το  νιώθεις μόνο . Αλλά και το εκπέμπεις χαχα

ΜΗΤΕΡΑ: Άντε χάσου( τον χτυπάει με την πετσέτα ). Πότε θα έρθει αυτή η μέρα που θα σηκωθώ και θα φύγω ; 

ΠΑΤΕΡΑΣ: Όταν το αποφασίσεις πες μου. Θα σου βγάλω τα καλύτερα εισιτήρια για Αφρική , χωρίς επιστροφή. Και business class όχι τσιγκουνιές . 

ΓΙΟΣ: εεε!! Σταματήστε .Το βλέπω εγώ , δεν θα με αφήσετε να μαζέψω τα πράγματα.

ΜΗΤΕΡΑ: αχ μην μου το θυμίζεις αυτό (κλαίει ) γιατί παιδί μου….. καλά είσαι εδώ..

ΓΙΟΣ: Άντε πάλι τα ίδια .Φέρε την πετσέτα εσύ ( την δίνει στην μητέρα του που κλαίει  ) και δώσε του το τηλεκοντρόλ να ησυχάσει .Κύριε Διονύση το τερμάτισες σήμερα . Ένα όριο...

ΜΗΤΕΡΑ: Πέστα παιδί μου.

ΓΙΟΣ: Αλλά και εσύ ρε μάνα δεν πας πίσω. Αφού ξέρεις τι εστί.

ΠΑΤΕΡΑΣ: Εστι έξυπνος ,όμορφος, νέος,  και σέξι αρσενικό .

ΜΗΤΕΡΑ: (γελάνε γιός - μάνα ) Ειδικά για το σέξι , δεν το συζητώ.  Ο σπαλιάρας μπροστά σου είναι μυρμήγκι .

ΠΑΤΕΡΑΣ: Δεν κατάλαβα ; Υπονοούμενο Μαιρούλα;

ΜΗΤΕΡΑ: Νομίζεις ότι θα σε φοβηθώ ; ( τον κοιτάει μέσα στα μάτια )

ΓΙΟΣ: (μπαίνει ανάμεσά τους ο γιός τους) Λοιπόν , Κύριε Διονύση θες λίγο καθαρό αέρα . Πάμε έξω.

ΜΗΤΕΡΑ: Ασε την βαλίτσα αγόρι μου και να του βάλεις το λουρί του. Είναι άγριο αρσενικό και ορμάει . Και προσεχε να μην φάει τίποτα και πνιγεί. ΜΑΚΑΡΙ Ευαγγελίστρια μου!!

ΓΙΟΣ:Μην απαντήσεις , αρκετά για σήμερα.

ΠΑΤΕΡΑΣ: Που αν δεν ήμουν εγώ ακόμα στο υπόγειο θα έμενες .

ΜΗΤΕΡΑ: Ποιός νομίζεις ότι είσαι ,που θα μου μιλάς και έτσι ;

ΓΙΟΣ:Τι είναι αυτό το πράγμα ; Σαν τον σκύλο με την γάτα. 

ΓΙΟΣ: Ρε μπαμπά γιατί δεν κάνεις ένα βήμα πίσω ; Πάντα βάζεις λάδι στην φωτιά.

ΠΑΤΕΡΑΣ: Δεν είναι η Μαίρη που γνώρισα ρε Σωτήρη μου . 

ΓΙΟΣ: Ρε μπαμπά με δουλεύεις ; Της μιλούσες λες και ήταν σκουπίδι. 

ΠΑΤΕΡΑΣ:Αυτή φταίει 

ΓΙΟΣ: Άντε πάλι. Παραδέξου το . Είσαι πεισματάρης .

ΠΑΤΕΡΑΣ: Ένας βλάχος δεν υποδουλώνεται κάτω απο μια γυναίκα .

ΓΙΟΣ: Σιγά ρε Κολοκοτρώνη. Τι απόψεις είναι αυτές ; Ξεκόλλα  .Ζεις στον 21ο αιώνα μπαμπά 

. Προσπαθήστε τουλάχιστον να ξαναβρείτε τον παλιό σας εαυτό . Τις παλιές καλές ημέρες. 

ΠΑΤΕΡΑΣ: Δεν γίνεται. Ποια είσαι και εσύ στην μέση . Δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα.

ΓΙΟΣ: Να σε καλά ρε μπαμπά, με κάνεις να νιώθω μέλος αυτής της οικογένειας. Μήπως να σας αδειάσω την γωνιά; Να μην γίνομαι και βάρος.

ΠΑΤΕΡΑΣ: Δεν το λέω για κακό. Να πάρε παράδειγμα το σημερινό , ούτε μια πλάκα δεν  μπορεί να καταλάβει.

ΓΙΟΣ: Μπαμπά ,δεν φημίζεσαι για τα αστεία σου. Αν θυμάσαι καλά ,πέρσι τις έφαγες από τον κύριο Γιάννη . Άλλο είναι η ειρωνεία και  άλλο είναι ο σαρκασμός . Εσύ της μιλάς λες και σου έχει κάνει κάτι κακό .

ΠΑΤΕΡΑΣ: Πρέπει να με υποστεί με τα ελαττώματα μου. Έχω μεγαλώσει λιγάκι.

ΓΙΟΣ: Τέλεια !! Θα πάμε τώρα σπίτι και θα της πεις αυτό ακριβώς  .Ωπ , για κοίτα εδώ.

ΠΑΤΕΡΑΣ: Συμβουλευτική . Ναι αγόρι μου, να πας, καλό θα σου κάνει . Θα σε συμβουλέψει και στα μαθήματα στο πανεπιστήμιο  . Εγώ πιστεύω  πως χρειάζεσαι πρόγραμμα.

ΓΙΟΣ:Όχι ρε μπαμπά.Διάβασε καθαρά τι λέει  . Αυτή είναι μια ψυχολόγος που βοηθάει ζευγάρια,σαν να λέμε η δική σας περίπτωση  , με προβλήματα  στον γάμο. Περίμενε λίγο να σημειώσω το τηλέφωνο ( παράλληλα ακούει φωνές από το σπίτι)

ΠΑΤΕΡΑΣ:  Θέλω να χωρίσουμε . Τέλος. Με έφτασες στα όρια μου . 

ΜΗΤΕΡΑ: Και καλά θα κάνουμε. Τσοπάνι 

ΓΙΟΣ: Μπράβο ρε πατέρα της τα είπες ακριβώς όπως τα  λέγαμε. Μα δεν μπορώ να σας αφήσω ούτε για δύο λεπτά μόνους . Δεν είναι δυνατόν, αυτό είναι το θέατρο του παραλόγου 

ΜΗΤΕΡΑ: Άντε μάζεψε τον κόπρο σου. Ζέχνει .

ΓΙΟΣ: Μαμά…

ΠΑΤΕΡΑΣ:( Γρυλίζει  και φεύγει)

( φτάνει το μεσημέρι και η μητέρα  κάνει γιόγκα για να διώξει τον θυμό από πάνω της. Αλλάζει απότομα την διάθεσή της και δείχνει να είναι πιο ευδιάθετη )

ΜΗΤΕΡΑ : Ελάτε για φαγητό .

ΓΙΟΣ: Τι καλό  έχεις φτιάξει μάνα ;

ΜΗΤΕΡΑ :  Μακαρόνια με κιμά  αγόρι μου.

ΓΙΟΣ: Θα τρελαθεί ο μπαμπάς , είναι το αγαπημένο του.

ΜΗΤΕΡΑ: Ναι , βέβαια !!( ειρωνικό ύφος). Φώναξε τον κόπρο σου (ειρωνεία). Σιγά παιδί μου θα πνιγείς.

ΓΙΟΣ: Ποιον να φωνάξω ;

ΜΗΤΕΡΑ: Διονυσάκη !!!

ΓΙΟΣ: Διονυ τι ;

ΜΗΤΕΡΑ: Να τος , έλα διονύση μου  , έλα μην φοβάσαι  …. (παράλληλα του χαϊδεύει το σαγόνι και το κεφάλι )

ΓΙΟΣ: Μάνα , όλα καλά ;

ΠΑΤΕΡΑΣ: Γυναίκα τα ήπιες μεσημεριάτικα ;

ΜΗΤΕΡΑ: Ναι βρε παιδιά όλα καλά. Τί του έχω εγώ σήμερα !!!

ΓΙΟΣ: Ναι μπαμπά , η γυναικούλα σου σε πρόσεξε σήμερα . Για έναν περίεργο λόγο 

ΠΑΤΕΡΑΣ: πως και έτσι ;

ΜΗΤΕΡΑ : ( Βγάζει ένα μπολ για σκύλους , το χτυπάει πάνω στο τραπέζι και στην συνέχεια ρίχνει σκυλοτροφή )

ΠΑΤΕΡΑΣ: Τρελάθηκες ρε Μαίρη ; Τι είναι αυτό 

ΜΗΤΕΡΑ: Τι δεν σου αρέσει ; Γιατί βρε !! Μωρέ….. !! Σου έχω και κονσέρβα αν θες .

ΠΑΤΕΡΑΣ: Σωτήρη μάζεψε την μάνα σου , γιατί θα αρχίσω τα καντίλια .

ΓΙΟΣ: Έλα μάνα , κόψτο .

ΜΗΤΕΡΑ: (Παίρνει ένα άλλο μπολ και το γεμίζει με νερό . Το βάζει μπροστά από τον Διονύση) Μην το πεις και ξεροσφύρι. ( Εντωμεταξύ κάθεται στην καρέκλα και τρώει χαρούμενη και ήρεμη το φαγητό της ). Για να δεις τι μαγείρισσα είμαι. ( κλείνουν τα φώτα)

ΣΚΗΝΗ 3

ΓΙΟΣ: (Κρατάει το χαρτί στο οποίο έγραψε τα στοιχεία της ψυχολόγου, και σκέφτεται )

(παίρνει τηλέφωνο )

Ναι ,καλησπέρα η Κυρία Ζα...Ορίστε  ; Με συγχωρείτε πρέπει να έκανα λάθος. Πού πήρα ; Δεύτερη προσπάθεια. Καλησπέρα ! η Κυρία Ζα…. Ποια Χρυσούλα , συγγνώμη  , πελάτης είμαι. Ένα λεπτό , ένα λεπτό !!! Μα αφήστε με να πω μια λέξη. Έχουμε μπλέξει εδώ και δέκα λεπτά με κάποια Χρυσούλα . Εγώ προσωπικά δεν έχω καμία ομοιότητα μαζί της. Είμαι ένας πελάτης ο έρμος . Δεν πειράζει λάθη συμβαίνουν . Λοιπόν , απο ότι είδα είστε σύμβουλος γάμου.Ωραία, θα ήθελα να έρθω στο γραφείο σας για να συζητήσουμε μια περιπτωσούλα , έχει να κάνει με τους γονείς μου. Ναι, το ξέρω ότι είστε η ειδική . Για αυτόν τον λόγο σας πήρα. Πότε είπατε ; Τέλεια ! Καλή σας μέρα  . Μια παλαβή ψυχολόγο έχει  όλη η Αθήνα , και εγώ έπεσα πάνω της. Θεέ μου.

συνεχίζεται.....

• Μήπως επιθυμείς να ανεβάσεις την παράσταση ;Το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να επικοινωνήσεις με το συγγραφέα. iliaspolixronidis@outlook.com